Home » Magazine Artikels » Canada » Wintersport vanuit een Canadese motorhome print deze pagina

Wintersport vanuit een Canadese motorhome

Canada - skivakantie in een moterhomeRondreizen is vrij normaal in de zomer, want veel reizigers ambiëren een zwervend bestaan. Voor de wintersport is dit echter een stuk lastiger. Tenzij je naar Alberta in Canada gaat en daar een motorhome huurt. Samen met Vincent, off piste-verslaafde, reed ik met een chalet op wielen langs Nakiska, Banff, Lake Louise en Jasper voor een midwinter roadtrip. Op avontuur tijdens het rijden, skiën en wildkamperen. En op de fameuze Icefields Parkway redden we pardoes nog een gezin van een nachtje slapen onder een laag sneeuw.

De reddingsactie vindt plaats aan het einde van onze trip, ergens op een 230 kilometer lange ijsweg. De Icefields Parkway is een trekpleister voor toeristen in het zomerse hoogseizoen. Het is een prachtig stuk asfalt door twee National Parks die zijn vergeven van bruine en grizzly beren. Natuur op zijn best. Maar in de winter is de gehele weg bedekt met ijs. Vegen gebeurt nauwelijks, strooien is een kansloze missie. Dus rijden er vooral grote 4WD’s en sterke vrachtwagens. Tja, en wij, met onze acht meter lange camper van 4000 kilo. Je rijdt er in de winter alleen over-dag en houdt het weer goed in de gaten. Wij vertrekken echter pas in het donker na een dag skiën, terwijl het net begint te sneeuwen. “We rijden tot halverwege en slapen dan langs de weg, oké?” Reisgenoot Vincent hakt de knoop door. “We hebben eten en drinken aan boord voor minimaal drie dagen. De volle tank en aggregaat zorgen voor de warmte en zo ver van de bewoonde wereld zijn we nou ook weer niet als er een sneeuwstorm komt.” Na anderhalf uur rijden zonder iemand anders op de route te zien, staat er ineens een man langs de weg te zwaaien. Naast hem lopen twee sporen de weg af en de diepe sneeuw in, eindigend bij knipperende oranje lampen. Zijn witte auto is bijna volledig uit het zicht verdwenen in deze weercondities. We stappen uit en realiseren dat er een gezin met twee kinderen in de auto zit.

Na een korte analyse van de situatie en een gesprekje met de gestrande ouders, denken wij dat de bestuurder in slaap moet zijn gevallen, met de zachte sneeuw als redding. Er zijn zelfs geen remsporen, de auto ging in een rechte lijn de weg af. Ze hebben geen idee hoe afgelegen deze plek is. Er is hier in de wijde omtrek geen telefoonontvangst, er zijn geen hotels, restaurants of tankstations. We besluiten de naïeve, maar extreem aardige, familie mee te nemen. Als het moet, kunnen ze bij ons in de camper slapen. Van mensen in Jasper hadden we gehoord dat er ook een paar onbemande hutten langs de weg zijn en we zijn vlakbij de eerste. Daar zijn toevallig ook twee andere bezoekers en dat is onze mazzel, want nu hebben we toegang tot de gemeenschappelijke ruimte met kachel en gaslampen. De familie kan in de slaapzaal onder onze reservedekens slapen en wij op de parkeerplaats in de motorhome.

Echte Canadese sfeer

Dat de plek waar we zijn beland magisch is, ontdekken we de volgende ochtend. Aan de achterkant van het hostel ligt een meer. Het is misschien wel de stilste plek op aarde waar ik ben geweest. In de stilte die ik daar vind, trekt de afgelopen week nog eens aan me voorbij. De reis begon in Calgary, waar we onze Motorhome ophalen bij het depot van Canadream, grootgrutter in grote huurcampers. Eerste bestemming is Nakiska waar we warm skiën. Dit relatief kleine skigebied trekt vooral skiteams uit de hele wereld die trainen op Alpine skiën. Lekker dichtbij de grote stad en voldoende sneeuw. Maar het heeft nog niet datgene waar we voor komen. Want we willen een groot gebied, met veel off piste mogelijkheden en de echte Canadese sfeer. In Banff skiën we een dag bij Sunshine, maar we slagen pas echt in Lake Louise. Het skigebied ‘leent’ ons een skileraar off duty en grote fan van ‘zijn’ bergen.

Canada - ongerepte skigebieden

Engelsman Darren May gidst ons door het hele gebied, on en off piste. En we eten Poutine, typische Canadese friet met dikke jus. Wij hebben maar twee dagen, dus Darren is een voltreffer. “Als je hier een paar maanden woont en werkt, weet je zeker dat je hier de rest van je leven wilt wonen.” Hij stelt ons die dag ook voor aan de juiste mensen en de volgende dag mogen we mee met een tweetal ski patrollers die een skitour buiten de boundary gaan maken. Opgewonden over de volgende dag verlaten we Lake Louise, op zoek naar een camping. We vinden er één waar betalen nog via een honesty box gaat. Maar we halen de overnachtingsplek niet, omdat we vast komen te zitten in de sneeuw dankzij de 4000 kilo die we meesleuren. Wat nu? Het is min 15, er is niemand in de buurt en we staan in een Canadees bos in het midden van de winter… Onze redder arriveert een uur later en is een vrouw van 1 meter 60 met een grote fourwheeldrive. Zij trekt ons los en wij besluiten toch maar voor de, illegale, wildkampeeroptie te kiezen en slapen stiekem op de parkeerplaats van het skigebied.

Uitzichten over de Canadese Rockies

Canada - uitzicht op de canadese rockies

De volgende ochtend halen we een grote mok koffie en kijken naar de berg. Daar komen skipatrollers Merik “We save lives and break hearts all day” en zijn vriendin Alex (bijnaam Army) “And we just look good” al aan. Eerst een stuk omhoog met de lift, daarna een uur touren en wachten tot de wolken openbreken. Daar in de back country voelen Vincent en ik ons het gelukkigst. Prachtige afdalingen over dito sneeuw, vermoeiende tours die meer dat die moeite waard zijn en uitzichten over de Canadese Rockies die nooit vervelen. Deze dag heeft alles en we bedanken Merik en Army voor het gebruik van hun ‘backyard’. Helaas moeten we verder, richting het vierde en laatste officiële skigebied: Jasper.

Gepost door highlifeplus op Tuesday, 31 January 2017

Nieuwsbrief ontvangen ?