Home » Magazine Artikels » Oostenrijk Artikels » Pitzaler Gletcher – Voor het eerst op toerski’s in het Oostenrijkse Pitztal print deze pagina

Pitzaler Gletcher – Voor het eerst op toerski’s in het Oostenrijkse Pitztal

Schitterende tours in niemandsland

Het is zwaar, maar de beloning is onbeschrijfelijk mooi: verse, onverspoorde poedersneeuw voor jou en jouw vrienden in een adembenemende omgeving. Dat krijg je bij toerskiën: ultieme vrijheid in de bergen. Door op eigen kracht omhoog te toeren, ben je niet gebonden aan grenzen van het skigebied. Je krijgt na een zware tocht altijd wat je verdient.

Gijs-Jan laat zien hoe het moet

Een weekje midden in het skigebied bivakkeren, in weer en wind toppen bereiken en elke dag op pad gaan met alles wat je nodig hebt in de ‘backcountry’ heeft iets bijzonders. “Fit of minder fit, iedereen verlegt zijn of haar grenzen,” zegt een meisje uit mijn groep na een lange dag op de berg. Ik ben mee met een groep van bijna veertig studenten, skiërs en snowboarders van de Delfste Studenten Alpen Club en een viertal Schiführers en een Bergführer. We verblijven de hele week in de Rifflsee Hütte op 2300 meter, midden in het skigebied, maar ook vlak bij het mooie off piste terrein dat dit gebied heeft. Hier in het Pitztal zitten we op de hoogste bergen van Oostenrijk met veel drieduizenders. Dat, en de gletsjer, geeft ons veel speelruimte. “Ik ben fysiek boven m’n kunnen gegaan,” zegt hetzelfde meisje. “Dus laten we maar snel een biertje bestellen, dan voel ik de spierpijn misschien niet.” Want kapot gaan of niet, gezelligheid hoort er ook bij. Dit is de beste workout die er is, heerlijk! De volgende dag schroeft toerleider Gijs-Jan Lavèn van Epique Mountain Adventures, waar ik te gast ben, het tempo nog iets op. Hij klapt met kordate stappen de berg op. Hij heeft een brede grijns op zijn gezicht, eigenlijk altijd wel. We studeerden samen en terwijl ik over skiën ging schrijven, ging hij zich verdiepen in alles wat met skiën te maken heeft. De passie leidde hem al tot aan Japan, IJsland en zelfs Rusland voor ski-avonturen. Maar van het begeleiden van een groep beginners bij hun eerste toerski-ervaring wordt hij net zo blij.

Vers pak sneeuw

Schitterende tours in niemandsland

Nog blijer wordt Gijs-Jan, en eigenlijk elke toerskiër trouwens, van de beloning na een lange tijd klimmen: diepe poeder skiën. Lijnen trekken door onverspoorde velden. We starten de week met freeriden in de buurt van de pistes om te wennen aan de bredere ski’s en diepe sneeuw. Er is namelijk net een vers pak gevallen en betere omstandigheden voor ‘tiefschnee-oefeningen’ zijn er niet. Gijs-Jan wijst naar beneden waar een tweehonderd meter breed wit poederveld voor ons ligt. Hij duikt er als eerste in en vliegt naar beneden, een witte stofwolk achter zich latend. Wij volgen één voor één met minder snelheid, minder wit stof, maar met hetzelfde plezier. De technieken van de groep verschillen: van ervaren freeriden tot een klassieke jaren tachtig techniek. Vallen hoort erbij en is in de diepe sneeuw ook zeker niet erg. Gedurende de week maken we dagelijks ook een tour. Stap voor stap lopen we omhoog en elke dag een stuk hoger. En altijd naar een top waar geen liften kunnen komen, zodat de beloning groot is na het harde werk. Om te kunnen lopen zijn we wel even bezig met ombouwen. Op de ski’s worden ‘vellen’ geplakt (vroeger dierenvellen, nu meestal van kunststof). De haren van de vellen staan tegen de looprichting in en bieden zo weerstand tegen het naar beneden glijden. De hakken van de bindingen gaan los, zodat je als een langlaufer kunt lopen. “Toeren heeft iets magisch. Het is een pure natuurbeleving, weg van de massa,” zegt Gijs-Jan.

Veiligheid boven alles

Omdat je met toerskiën bij voorkeur buiten de piste gaat toeren, skiën of boarden is veiligheid erg belangrijk. “Iedereen gaat op pad met de lawine-drie-eenheid: pieper, sonde en schep.” Veiligheidsmateriaal is mooi, maar je moet natuurlijk ook weten hoe je ermee omgaat. Gijs-Jan verstopt ‘ons slachtoffer’ – een pieper in een tas – onder de sneeuw. Wij hebben geen idee waar, maar moeten hem zo snel mogelijk lokaliseren en uitgraven.

veiligheidsles van Gijs Jan over de lawinepiepers

“De pieper zendt een signaal uit dat de andere piepers kunnen oppikken en zo heeft de, onder sneeuw bedolven, persoon nog een kans gered te worden uit een benarde situatie.” De theorie, die iedereen in deze groep aardig kent, moet worden herhaald. Eigenlijk elke trip weer, zodat op de dag dat het echt nodig is, kennis wordt omgezet in automatisch handelen. Snelheid is daarbij logischerwijs van levensbelang. Elke dag werken de gidsen aan optimale veiligheid. ’s Avonds worden de plannen voor de volgende dag gemaakt, met de kaart op tafel en weerbericht bij de hand. En ’s ochtends wordt het actuele lawinebericht nog eens gecheckt. Voor een gids moet je uiteraard betalen en sommigen vinden het wel eens prijzig. “Maar als je bedenkt wat het oplevert aan veiligheid en kennis van het gebied, dan zijn wij de investering al gauw waard,” lacht Gijs-Jan. Ikzelf ervaar dat het vooral fijn is niet na te hoeven denken over al deze zaken en vooral te kunnen genieten van de tocht. En genieten doen we. Zoals het hoort, blijft het beste bewaard tot het einde. Een lange toer, strakblauwe hemel, richting een eenzame top. Vier à vijf uur zijn we bezig. Stap voor stap, het zweet op de rug en wangen die steeds iets roder worden. Maar eenmaal boven staan we met twintig man voor een volledig onverspoord terrein. Niet alleen de toer was lang, de afdaling is dat dus ook! Dit is waar we het voor hebben gedaan. Dit is wat we hebben verdiend.

Pitzalergletcher in cijfers

  • Hoogte: tussen 1740 en 3440 meter.
  • skipistes: 22 km, blauw 4 km, rood 16 km, zwart 2 km.
  • Aantal liften: 4 sleepliften, 4 stoeltjesliften en 2 gondelbanen.
  • Informatie Toeristische dienst: www.pitztaler-gletscher.at

Vervoer

  • Auto: Brussel -Pitzaler Gletcher: 900km
  • Vliegen tot in Innsbrück, dan nog ongeveer 30 min met shuttle of huurauto

Gepost door highlifeplus op Tuesday, 31 January 2017

Nieuwsbrief ontvangen ?